Utrecht,
15 mei 2004
Zaterdag 15 mei werd er in het theater van het Moluks Historisch Museum een heuze moord
opgelost! Of tenminste, dat werd geprobeerd … of ging het om een diefstal. In ieder geval
waren de gerenommeerde Duitse detectives Eberhardt Knödel en Hermann Schmitt naar Utrecht
gekomen om het verschil te maken in de misdaadbestrijding. Om dat voor elkaar te krijgen,
namen ze de presentatie op zich van de theatersportwedstrijd van Totdat De Dom Valt die
de 15e plaatsvond.
15 mei 2004
Zoete Knödel en Lieve Schmitt
Te gast bij de TDDV was de 's Hertogenboschsche club "Zoete Lieve". Zij leverden enkele
memorabele scenes bij aan de avond. Prachtig waren de in onverstaanbaar Fins gespeelde
scene van een wetenschapper en een intra-moleculair virus, het verjaardagsfeest waarin
de gasten hun kado's (een gehoorapparaat, een paperclip en een giraffe) zingend aanprezen
en - zeker not least - het epos van de prinses met de piercing op een plaats die slechts
door haar kuisheidsgordel aan het zicht werd onttrokken.
De thuisploeg zette er mooi opgezette en goed afgeronde verhalen tegenover, zoals we van
hen gewend zijn. De romance tussen Domme Dennis en Jolige Josien was een match made in
heaven, en dat Apocalyptische Anita uiteindelijk gelijk bleek te hebben dat de wereld ten
onder ging, mocht de pret niet drukken. Mooi was ook de scene in het solarium, waarbij
de aandacht van de receptioniste zozeer uitging naar de liefde die opbloeide tussen haar
beste vriendin en een vaste klant dat de nieuwe klant die zich door haar onder de snelbruiner
had laten leggen, met brandwonden moest worden afgevoerd.
Het geheel werd afgesloten met een gezamenlijke muzikale scene, wat achteraf kan worden
beschouwd als een nobel streven dat best een unicum mag blijven. ;-) Het publiek, al
verwend met menig mooie scene, kon het desalniettemin waarderen en dus was het een
lief publiek.
Eén van de spelers kreeg achteraf van een fan te horen dat deze vooral had genoten
van de geďmproviseerde stukjes die beide clubs hadden laten zien. Deze blije, maar
niet al te snuggere vriend van het theaterleven had blijkbaar niet door dat alle scenes
in een theatersportwedstrijd geďmproviseerd zijn. Dat lijkt soms ook wel ongelooflijk voor
het ongetrainde oog.
Al met al een hele fijne wedstrijd, ook voor het getrainde oog.
René de Groot
(captain van het AAAH!-team, theatersportkampioen van Utrecht)